De deur, drie richtingenThe door, three directions

AHet beeld neemt de helft; onder de foto alleen de naam en een „i”. De vraag staat als kop vlak boven het veld, de duw als kleine regel eronder, drie voorzetten in één rij.The picture takes half; under the photo only the name and an “i”. The question is the headline right above the field, the nudge a small line beneath, three suggestions in one row.

BDe singel vult het scherm; het vel ligt laag, met de vraag, het veld en de voorzetten onder de duim. De naam staat in het verloop op de foto.The canal fills the screen; the sheet lies low, with the question, the field and the suggestions under the thumb. The name sits in the gradient on the photo.

CDe singel komt als afdruk in het gesprek, precies waar Carmen erover vertelt. Onderaan de grote microfoon; de ring in inkt zegt dat Carmen hardop spreekt.The canal arrives as a print in the conversation, right where Carmen talks about it. At the bottom the large microphone; the ink ring says Carmen is speaking aloud.

ADe gevel komt in beeld (met de luchtfoto als wisselpunt); de vraag staat nu bóven het ja in plaats van eronder. Eén volle knop, een stil nee.The façade comes into view (the aerial photo as a switch); the question now sits above the yes instead of below it. One full button, a quiet no.

BHet vel schuift een stand hoger; de gevel blijft in het bovenste derde. Ja en nee onderin het vel, onder de duim.The sheet moves up one position; the façade stays in the top third. Yes and no at the bottom of the sheet, under the thumb.

CWat je zei staat rechts, daaronder de gevel als afdruk, de vraag en het ja. De microfoon zegt dat „ja” zeggen ook mag.What you said is on the right, beneath it the façade as a print, the question and the yes. The microphone says saying “yes” works too.

AHet beeld is een band met de gouden haarlijn; het huis spreekt op een vel papier in de kopletter, de nieuwste zin in inkt, het gedrukte onder elke zin.The picture is a band with the gold hairline; the house speaks on a sheet of paper in the display face, the newest line in ink, the printed facts under each line.

BHet vel staat hoog, de gevel is een band; waar foto en papier elkaar raken ligt de gouden lijn. Het huis spreekt op het vel zelf.The sheet is high, the façade a band; where photo and paper meet lies the gold line. The house speaks on the sheet itself.

CHet huis spreekt uit de onderrand van zijn eigen afdruk, met de gouden haarlijn om de foto. De ring om de microfoon zegt wie er spreekt.The house speaks from the bottom edge of its own print, with the gold hairline around the photo. The ring around the microphone says who's speaking.

AHet veld wordt het luisteren: de knop is inkt met een gouden ring, wat je zegt staat licht in het veld. Eronder: wie luistert, en dat alleen de tekst blijft.The field becomes the listening: the button is ink with a gold ring, what you say shows lightly in the field. Beneath: who's listening, and that only the words are kept.

BHetzelfde luisteren als in A, onderin het lage vel; de straat blijft in beeld zolang je praat.The same listening as in A, at the bottom of the low sheet; the street stays in view while you talk.

CDe microfoon is het moment: inkt met een gouden ring, het woord eronder; wat je zegt verschijnt rechts in het gesprek, met een cursor.The microphone is the moment: ink with a gold ring, the word beneath; what you say appears on the right in the conversation, with a cursor.